Schrijver Geert Van Istendael (Brabant)

 

"We woonden aanvankelijk op Helmet, een wijk in Schaarbeek. Daarna is onze familie verhuisd naar Nederland. Bij onze terugkeer, ik was toen zes jaar, spraken we begrijpelijkerwijs Hollands. Het dialect was strikt verboden. Mijn moeder schaamde zich voor alles wat naar het dialect zweemde. Behalve voor het Brussels."

 

"Werkelijk alles kun je in het dialect zeggen. Met de burgemeester van Brussel spreek ik Brussels. Maar ook met familie, met de visboer.Je kunt alles zeggen in het dialect, het mooiste en het tederste. Van een verfrommeld hemd zeggen: het komt uit het gat van een koei: dat is toch prachtig?"

 

"Voor nieuwe begrippen lenen we nu woorden, vooral uit het Engels. Het is een vorm van luiheid en onderworpenheid. Als het zebrapad vandaag moest worden uitgevonden, zou het een Engelse term hebben. Het is al een wonder dat de dialecten zo levendig zijn gebleven." (GVDS)